Soms besef je iets, wat je doorgaans onopgemerkt voorbij laat gaan. Afgelopen week had ik zo’n ervaring. Ik laat water uit de kraan in de fluitketel stromen. Zomaar water uit de kraan te kunnen drinken! Sinds mijn reis door Oezbekistan denk
Stromend water
Voeten vanaf rij 2
Het is december: veel dans in de theaters! Een plek op rij 2, pal vooraan, niks geen dromen van nimfen die door de lucht dwarrelen. Gewoon gebonk op de vloer door het gespring, gehijg vanwege de inspanning en wat zie ik?
Man op ‘t dak!
Nee, nog net even te vroeg voor Sinterklaas… het is de schoorsteenveger! Het is altijd de moeite waard om te kijken hoe de ware ambachtsman zijn werk doet. In de kamer neemt m’n schoorsteenveger rustig en aandachtig de situatie op en
Blazen, vegen en zuigen
In Oezbekistan zag ik overal vrouwen met bezems aan het werk. De ene keer wordt die diepe goot geveegd, dan een portaal, een andere keer moet het gazon ontdaan worden van ongerechtigheden. Vrouwen die bukken en
Een blik over de grens
In het vorige stukje keek ik niet voor niets met een dromerige blik naar boven naar de lucht. Ik vloog over Moskou naar Tashkent, de hoofdstad van Oezbekistan*. Een land in Centraal Azië. Een land met een ver teruggaande geschiedenis.
