Linkshandig

Sinds een tijdje merk ik hoe anders een linkshandige de dingen in huis hanteert. Nee, niet door het zien dat het brood linkshandig gesneden wordt of dat hij schrijft met zijn linkerhand. Maar het broodmes zit soms met de snijrand van me af in het messenblok, de keukenrol draait met de klok mee in de houder. Het oor van het koffiekopje wordt naar links gedraaid. Allemaal net andersom dan wat ik, rechtshandig, doe.

De tekst in het kopje van Hesselink koffie is niet zichtbaar voor linkshandigen of twee linkshandigen moeten tegenover elkaar zitten en de tekst zien in het kopje van je overbuur, want zo kwam ik erachter dat ik wel iets zag en hij niet.

Missen linkshandigen nog veel meer of zijn ze juist veel creatiever door te leven in een wereld die op rechtshandigen gericht is?

Bewegen door de tijd

We leven het leven naar voren en naar mate je ouder wordt is er steeds meer om op terug te kijken. Een tijdlijn ontstaat…

Hoe kijk je naar het leven van iemand anders? Een biograaf kan kiezen om een chronologisch verhaal te noteren op basis van die tijdlijn. Een andere manier is om de bijzondere momenten van een leven uit te kiezen en mogelijke verbanden te leggen tussen persoon en omstandigheden.

We gingen naar Dokkum naar de voorstelling Titus, over het leven van Titus Brandsma. De lijn vooruit en de blik terug gecombineerd met specifieke momenten uit zijn leven…

Bauhaus

In het nieuwe Bauhaus Museum in Weimar zie ik veel bekends. Er zijn nog altijd meubels en lampen van toen ( 1919-1932) in productie.
Als fysiotherapeute word ik gepakt door een filmpje over bewegen. De inzichten van Jaques Dalcrose zijn in beeld gebracht. Veel oefenmethoden van nu gaan terug op inzichten uit die tijd.

Verrast ben ik door een video over de Frankforter Küche. De keuken is ter plekke aanwezig. Waarom die keuken er nogal laboratoriumachtig uitziet, heeft een reden. Men begon na te denken over de efficiency in de keuken en over het huishouden in het algemeen. Bovendien werd personeel steeds schaarser.

Het is bijzonder om juist die keuken te zien, want mijn opa (J.W. Janzen) kreeg in 1929 de opdracht van de Haagse afdeling van de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen om die keuken aan te passen. Dat werd de Holland Keuken, de voorloper van de latere Bruynzeel keuken.

Werk in uitvoering

In Praag zie ik dat ‘werk in uitvoering’ met een pet op gedaan wordt. Ik zag wel gele helmen, maar geen petten aan het werk.


Een bord met een afbeelding dat je niet mag drinken in de plantsoenen. Met kleine lettertjes staat op de fles: alcohol. Op een bank zit een groep oude mannetjes die kennelijk die lettertjes niet hebben opgemerkt…

De afdruk van een schoenzool geeft aan dat je niet door het gras en de perken met bloemen mag lopen. Dat bericht wordt klaarblijkelijk wel door iedereen gezien: het perk ziet er ongeschonden en kleurrijk uit!

David Hockney

In het van Gogh Museum zie ik de enorme schilderijen van David Hockney voor het eerst in het echt. Overweldigend van grootte!

Er gebeurt iets met me. Wat is het? Als argeloze toeschouwer word ik in het landschap gezogen. Voor mijn gevoel moet ik midden voor het schilderij gaan staan en daar kan ik kiezen welke kant ik uit wil lopen… Goed kijken! Dat is ook wat de schilder ons adviseert.

Dat kijken met de ogen van een schilder overkomt me weer als ik een dag later naar Adorp fiets. Een weggetje met bomen, weilanden in verschillende kleuren groen, alsof ik steeds meer en nog meer David Hockney schilderijen zie.