het is verrasssend hoe dynamisch het proces van het ontwikkelen van die noodgedwongen linkshandigheid is! ter illustratie: het transport van honing uit een potje naar een schaaltje yoghurt met een dessertlepel in de linkerhand. aanvankelijk gaat het mis: de honing druipt
extra oplossingen vervolg
extra! over oplossingen bij noodgedwongen linkshandigheid
de trap met een leuning voor de linkerhand bij het naar bovengaan, die zit rechts bij het naar benedengaan. toch de leuning vast willen houden tijdens het bestijgen en afdalen: hoe ga je naar beneden als je je rechterarm/hand niet
zeus
het is wonderlijk hoe door zo’n gebroken arm mijn gewone bestaan in één klap veranderd is. tijdelijk dan. het is onwennig om niet naar de praktijk te gaan, maar alle tijd te kunnen nemen voor het ontbijt en huishoudelijke werkjes. gewone
vertraagd en verstild
al weer drie weken geleden dat ik met m’n fiets onderuit ging en mijn bestaan door elkaar geschud werd. opmerkelijk is die enorme vertraging in alles. aankleden – kan ik zelf – is een project geworden. net als bedenken wat
vaardigheden
de merels verlieten het nest op de ochtend dat ik het ziekenhuis uitkwam. uitgebreid de tijd om te zien hoe pa en ma wormpjes blijven aanvoeren en hun kleintjes opjutten om te vliegen inplaats van dat halfslachtige gefladder met het
