al weer drie weken geleden dat ik met m’n fiets onderuit ging en mijn bestaan door elkaar geschud werd. opmerkelijk is die enorme vertraging in alles. aankleden – kan ik zelf – is een project geworden. net als bedenken wat
vertraagd en verstild
vaardigheden
de merels verlieten het nest op de ochtend dat ik het ziekenhuis uitkwam. uitgebreid de tijd om te zien hoe pa en ma wormpjes blijven aanvoeren en hun kleintjes opjutten om te vliegen inplaats van dat halfslachtige gefladder met het
stuk en toch (weer) heel
het is een vreemde gedachte dat een mens stuk kan zijn. ergens is iets afgebroken als een oor van een kopje, of stuk zoals een pop of een beer met een losse arm of been. met speelgoed lukt het met
pech
vandaag is het dag twee met een gebroken bovenarm. naar alle waarschijnlijkheid gaat het omgaan met alle ongemakken vanaf nu elke dag een beetje beter. ook fysiotherapeuten kan het overkomen dat remmen op de fiets op die gele steentjes hier
Gepakt en gegrepen
Het is zover: EK-VOETBALLEN! Behalve toeschouwer is iedere kijker supporter en tegelijk de voetballer zelf: we juichen en barsten samen in snikken uit, we trappen samen de bal, we wijken samen uit, we geven samen een voorzet, we missen allemaal
