Het Protocol is iets, wat ik als kind aan de Koningin koppelde, alleen aan haar. Het is een ding of eventueel een boek, waar mannetjes uitkomen, die dan de Koningin in het oor fluisteren: ”Majesteit, wel uw voeten vegen voordat
Het Protocol
Voorjaarskriebels
Mooi lenteweer, nog fris, maar er is zon. Dat beïnvloedt je stemming, het prikkelt om iets te gaan ondernemen. We worden als dartelende lammetjes in de wei! De ene ruimt zijn tuin op, de ander gaat de stad in voor een
Zuur
Met een oude houtsnede naar de lijstenmaker:’Mevrouw, het passepartout is verzuurd. U ziet het daar aan het randje, het is verkleurd.’ In de tuin zegt de tuinvrouw:’De grond is verzuurd, daar doen niet alle planten het goed op.’ Over zure
Klinkers klinken
Het verzakte terras wordt opgehoogd en opnieuw gelegd met de oude waaltjes, bakstenen, klinkers. Ik ben binnen aan het werk. Mijn oren vangen een geluid op alsof kinderen met houten blokken aan het spelen zijn en torens bouwen. Die torens vallen dan
Avoir la tête sûr les épaules
Een documentaire op de televisie, ik luister naar het Frans en hoor ‘Avoir la tête sûr les épaules’ en zie de vertaling ‘Met beide benen op de grond staan’. Mooi hoe wij Nederlanders naar beneden kijken en de fundering benoemen,
