Het werd wat donker door een naderende regenbui: ’Zal ik het licht aandoen? Ik heb verstopte ogen…’

We begrepen de kleine man van drie, maar verstopte ogen…

Wanneer zijn je ogen verstopt net als je neus? Je oren kunnen ook dicht zitten en je ogen doe je ‘s nachts dicht. Door de schemering is je zicht niet helder en open. Natuurlijk… dán zijn je ogen verstopt!

Vanmorgen met de fiets nog net een botsing kunnen vermijden met een haastige fietser, die op de stoep de bocht omkwam. Wat een haast had die persoon! 

Weer veilig thuisgekomen valt mijn oog op een naaktslak die mijn pad kruist. We spreken van een slakkengang en daar ben ik eens naar gaan kijken. Hoe beweegt die slak zich en hoe snel gaat dat?

Hij (of zij?) glibbert met zijn onderkant in een milde golfbeweging over het paadje en laat daarbij een slijmspoor achter. Binnen een kwartier had hij 55 centimeter afgelegd, terwijl je amper de beweging ziet. Het contrast met die haastige persoon eerder op de dag kan niet groter zijn…

In een tentoonstelling in het Teylers Museum in Haarlem laat de kunstenaar David Hockney zien hoe al ver voor de uitvinding van de fotografie schilders gebruik maken van optische instrumenten, om realistisch te kunnen schilderen en om bijzondere perspectieven te realiseren.

In het Verwey Museum, ook in Haarlem, ligt op de expositie over de beeldhouwer Mari Andriessen een schriftje met tekst en een tekening van een wervel. Hij tekende die wervel na niet op de manier zoals dat gebeurt op een (para)medische opleiding zoals hieronder, maar artistieker en met diepte.

Ik probeer me voor te stellen hoe het is om een wervel na te tekenen op een van de manieren die Hockney laat zien…

Het is herfst. Er liggen kastanjes, eikels en beukenootjes op de grond. Het blad verkleurt en gaat loslaten. De tuin krijgt een ander aanzicht.

Ik heb bollen gepoot die rustig onder de grond hun tijd afwachten om in het voorjaar voor verrassingen te zorgen.

Maar de winterviolen zorgen voor kleur. Ze kijken je aan met hun gezichtjes!

Ramen lappen en stofzuigen zijn van die bezigheden, waarvan je het warm krijgt en bovendien zie je het resultaat waar je tevreden over kunt zijn. Toch weer anders dan op je mobiel kijken hoeveel stappen je gedaan hebt op een dag.

Om eenzijdigheid te voorkomen, ontstaan door bewegingsgewoonten, is het aardig om nog eens díe bewegingen te maken die een klein kind doet als voorbereiding om te gaan staan en lopen.

Van die bewegingen die we als klein kind nodig hadden om later op twee benen uit de voeten te kunnen, kan je het behoorlijk warm krijgen…