Er is een televisiereclame voor gehoorapparaten, waarin de audicien iemand te woord staat via een klassieke telefoon, met een hoorn die met een krulsnoer met het toestel verbonden is.

Wat ouderwets dacht ik… Zou zijn telefoon ook nog een draaischijf hebben?

Je kunt bij hem langs om advies te krijgen over de laatste hoorinnovaties…

In een boek van de Franse cartoonist Sempé zie ik behalve tekeningen ook tekst. Het is een interview over zijn jeugd, in het FRANS. Ik doe een poging om de tekst te volgen.

Onbekende woorden opzoeken en noteren. Net als vroeger op school een schriftje met een overlangse vouw: links het Franse woord en rechts de vertaling. Het is verrasssend: hoe meer ik vorder, hoe minder ik hoef op te zoeken.

Vooruit, nog een boek: Jean Renoir, Pierre-Auguste Renoir, mon père. Ik lees over het Parijs van ruim een eeuw geleden. Het woord TUBE (de vertaling: buis) vertelt over het nieuwe van toen: waterleiding en elektriciteit in buizen of leidingen, maar ook verf in een buisje of tube is nieuw! Dubbele voldoening van het kunnen lezen én begrijpen van een boek in het Frans…

Het is weer zover. De Kei-week is geweest, Gronings Ontzet en de laatste dagen Noorderzon Festival.

Beginnende bruine blaadjes, spinnenwebben en de laatste pruimen voor jam en pruimentaart.

Voorjaarsbollen bestellen en plannen maken voor het komende seizoen. Zoals ieder jaar ook nu: het nieuwe-schriftengevoel!

De Oost-Indische Kers stond wekenlang uitbundig in bloei en zorgde voor een goed gevuld voortuintje. Tot het verval toesloeg. Tijd om er wat aan te gaan doen.

Terwijl ik aan het snoeien en wieden ben, spreken verschillende voorbijgangers me aan met complimenten over hoe mooi het de afgelopen maanden gebloeid heeft.

Dus als je behoefte hebt aan positieve waardering: ga aan de slag met een geveltuintje!

Veel mensen hadden het over de zonsverduistering. Heb jij al een speciaal eclips-brilletje? Ja, ik heb er nog eentje van de vorige keer. Maar die leende ik uit aan iemand die het fenomeen nog nooit aanschouwd had. 

Wij keken in de tuin niet naar de zon, maar naar een blauwe lucht met witte schapenwolkjes.

Het werd langzaam donkerder, de witte wolkjes verdwenen in de blauwe lucht. Toen ik me vooroverboog, floepte de lichtgevoelige tuinlamp aan. Daarna werd het lichter, de wolkjes kwamen weer tevoorschijn en de tuinlamp reageerde nergens meer op.