Kampen heeft een bijzondere hefbrug, een met gouden katrollen. Het wegdek van een hefbrug wordt horizontaal opgehesen wanneer er een schip door moet.
Eerst dalen de slagbomen, dan komen de katrollen in beweging. Het contragewicht daalt terwijl het wegdek omhoog komt. Het schip vaart er onderdoor en de katrollen draaien de andere kant op en het wegdek sluit zich weer.
Het is mooi om het hele proces van balans tussen wegdek en contragewicht te volgen. Als balansoefening spelen wij ook met gewicht en contragewicht: je staat rechtop, handen op je rug en dan één been naar achteren strekken en tegelijk neigt je romp voorwaarts. Geen gouden katrollen, maar spieren doen het werk!
Na een bezoek aan een tentoonstelling met wintertaferelen van Avercamp weet ik dat ‘een kolfje naar je hand zetten’ verwijst naar een spel dat in de 17e eeuw onder andere op het ijs gespeeld wordt: colf of kolf.
Hendrick Avercamp laat het moment zien waarop de kolfspeler inschat hoe hij zal gaan slaan. Ook op andere ijsgezichten zie je momenten van het spel afgebeeld. Goed kijken, want er is véél te zien, op de voorgrond en de achtergrond!
Niet voor niets staat op het affiche van het Stedelijk Museum Kampen: Verras jezelf en verruim je blik.
We bezochten de expositie over koffie in Museum Princessehof in Leeuwarden, en dat betekent natuurlijk veel keramiek: koffiekannen en -kopjes in een tijdlijn, van de zeventiende eeuw tot nu.
Het gaat ook over geschiedenis: op oude menukaarten staat het kleine kopje koffie als sluitstuk van een diner vermeld als ‘mokka’. Sinds vandaag weet ik dat Mokka een plaats is in Jemen, van de 15e tot 17e eeuw centrum van de wereldhandel in koffie.
Er hangen plattegronden van plantages in Nederlands-Indië en Suriname, met verhalen van hoe wreed het er daar toeging. Dat is de zwarte kant van onze koffie.
Eens in de maand wordt het oud papier opgehaald. De oplettende bewoner zet zijn dozen op de stoep.
Straatgenoten die er niet aan gedacht hadden, zien het als ze de deur uitgaan. Op de valreep lukt het dan nog net om zich van het oud papier te ontdoen.
Bij ons staat er bijna altijd een degelijke doos bij afkomstig van Hesselink Koffiebranders: het geluk in je kop! Ja, wij drinken Hesselink koffie uit Winterswijk!
Er zijn momenten dat je moet wachten. Wachten tot de tijd rijp is. Of gewoon je beurt afwachten in een winkel of wachtkamer.
Merkwaardig hoe de tijd dan soms erg traag lijkt te gaan, terwijl de tijd ook voorbij kan vliegen.
Dat wachten lijkt passief, maar ergens bij stilstaan is een activiteit. De uitwendige beweging is naar binnen gekropen om vanzelf weer naar buiten te floepen als de tijd rijp is.