In deze tijd van het jaar is de tuin hier op z’n mooist. Veel tulpen, wilde hyacintjes, de muur vol blauwe regen, lelietjes van dalen in de schaduw en azalea’s in knop.

Ik heb me al vaker verwonderd over hoe indrukwekkend de officiële namen van planten in het latijn zijn. Maar er zijn ook planten die naar mensen zijn vernoemd.

Zo is Prince Charles hier aanwezig, net als Madame Alfred Carrière en Madame Curie. Wat zou dat mooi zijn, een tuin met uitsluitend planten met namen van beroemde mensen. Ben benieuwd naar de gesprekken die dan zouden ontstaan…

In de tuin staan drie verschillende soorten azalea’s in knop, variërend van prille knopjes, kleine en grote knoppen. De vorm van die knoppen doet me denken aan de shuttle van badminton.

Zou er een verband bestaan tussen het pluimpje of shuttle van het badminton-spel en deze plant?

Aardig bedacht, maar er is niets te vinden. Het pluimpje was oorspronkelijk een kurk met veertjes en het spel van overspelen was geboren. Ik wacht nu af hoe de knoppen van de azalea’s zich ontwikkelen tot bloemen…

Mijn fiets wil ik van het slot doen. Waar is het sleuteltje? Niet in het etuitje. Wat nu? Weg? Terug naar huis lopen voor de reservesleutel? Nog één keertje kijken. Bingo! Uit het andere zijvakje van het etuitje komt het tevoorschijn.

Mobieltje weg! Met een andere telefoon naar het toestel bellen en luisteren waar belt het? Pal naast me. Het zwarte hoesje heeft dezelfde kleur als de bank waar ik op zit. Weet je ook waar mijn bril is?

Klassiekers zijn ook: Heb ik na het strijken de stekker uit het stopcontact gehaald? Is het kaarsje wel uitgeblazen? Staat het pannetje met melk nog op? Het is mooi dat we veel routinematige handelingen perfect doen, maar enige wakkerheid scheelt een hoop paniek!

Onlangs las ik in de krant dat het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken de schreefloze letter in de ban heeft gedaan. De letter was ‘te woke’ en is vervangen door de conservatieve Times New Roman.

Wat is een schreef? Dat is een grens. De etymologie zegt dat steenhouwers in het oude Griekenland bij het uithakken de letters eerst begrensden met een streepje. De lijnen van de letter werden dan uitgehakt tot de grens, de schreef.

De letters met een schreef zijn net als mensen, ze hebben voetjes om op te staan. Astronauten zweven zonder grond onder de voeten, en zijn daarmee schreefloos. Zijn ze nu ‘woke’?

Voor mijn huis staan bomen. Door de jaren heen ben ik ze als bekende aanwezigen gaan beschouwen. Buren, die er altijd zijn.

Ze gedragen zich altijd een beetje hetzelfde, een half jaar mét en een half jaar zónder blad. Het is een sport geworden om het eerste blaadje van de bonte esdoorn te zien verschijnen.

Een eindje verderop komt regelmatig een man, die een ander soort relatie met een boom onderhoudt. Met een gestrekte arm, zijn hand tegen de stam van de boom geleund staat hij daar zo’n tien minuten. Wat zouden ze uitwisselen?