De appelboompjes in de tuin ogen dit jaar veelbelovend. De appeltjes hebben weliswaar nog een schutkleur (groen) en vallen amper op tussen het (groene) blad. Maar hoe langer je kijkt, hoe meer appeltjes je ziet. 

Aan de zonzijde komt er langzaam een glimp van kleur tevoorschijn. Het doet denken aan de blozende appelwangetjes op de schilderijen van Pierre-Auguste Renoir.

De appeltjes zijn alleen nog niet zover, de zon moet ze nog een tijdje bijblozen.

Tussen de waaltjes van het terras verschijnen witte hoopjes zand. De graafwespen zijn terug, onschuldige insecten. 

Ik volg er eentje die bezig is om zijn prooi het ondergrondse holletje binnen te slepen.

Eerst heeft de wesp de vlieg ‘buik aan buik’ tegen zich aan, maar zo passen ze niet door de ingang. Wat doet de wesp? Hij laat zijn prooi los, draait zich om en sleept hem achteruitkruipend naar binnen. Is dat een vorm van denken of leren door ervaring?

Eten aan een lange tafel, buiten op straat..

Een vrolijk mediterraan sfeertje, met Frans eten en heerlijk weer.

Zo vierde ik met mijn alleroudste vrienden het kroonjaar.

Mee naar het ziekenhuis. In de wachtkamer kijk ik wat rond. Iedereen wacht op de oproep om mee te gaan.

Wachten op de volgende plek. Ik wacht tot de operatie voorbij is. Om de tijd te doden schrijf ik een brief.

We zijn weer thuis, wat ben ik moe. Ja, vreselijk moe van het niets doen. Is zitten en wachten echt zo’n vermoeiende bezigheid…?

Een rondje langs de originele tekeningen van Fiep Westendorp (expositie Rijksmuseum A’dam) maakt herinneringen wakker, zoals de hoogtezon..

Die lamp met ultraviolet licht zou heilzaam zijn. Je zat met een speciaal brilletje op voor de lamp. Mijn moeder las ons dan een verhaaltje van Jip en Janneke voor, dat duurde precies het nodige aantal minuten voor de voorkant en dan nog een verhaaltje voor de achterkant.

Net als de bleekneusjes uit de vijftiger jaren zit de ondernemende kater Pim voor de lamp. Zelfs het zwarte brilletje met een elastiek om zijn koppie ontbreekt niet. De zwarte bedaarde poes Pom kijkt rustig toe. Wat zou ze ervan denken?