Mijn fiets wil ik van het slot doen. Waar is het sleuteltje? Niet in het etuitje. Wat nu? Weg? Terug naar huis lopen voor de reservesleutel? Nog één keertje kijken. Bingo! Uit het andere zijvakje van het etuitje komt het tevoorschijn.

Mobieltje weg! Met een andere telefoon naar het toestel bellen en luisteren waar belt het? Pal naast me. Het zwarte hoesje heeft dezelfde kleur als de bank waar ik op zit. Weet je ook waar mijn bril is?

Klassiekers zijn ook: Heb ik na het strijken de stekker uit het stopcontact gehaald? Is het kaarsje wel uitgeblazen? Staat het pannetje met melk nog op? Het is mooi dat we veel routinematige handelingen perfect doen, maar enige wakkerheid scheelt een hoop paniek!

Onlangs las ik in de krant dat het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken de schreefloze letter in de ban heeft gedaan. De letter was ‘te woke’ en is vervangen door de conservatieve Times New Roman.

Wat is een schreef? Dat is een grens. De etymologie zegt dat steenhouwers in het oude Griekenland bij het uithakken de letters eerst begrensden met een streepje. De lijnen van de letter werden dan uitgehakt tot de grens, de schreef.

De letters met een schreef zijn net als mensen, ze hebben voetjes om op te staan. Astronauten zweven zonder grond onder de voeten, en zijn daarmee schreefloos. Zijn ze nu ‘woke’?

Voor mijn huis staan bomen. Door de jaren heen ben ik ze als bekende aanwezigen gaan beschouwen. Buren, die er altijd zijn.

Ze gedragen zich altijd een beetje hetzelfde, een half jaar mét en een half jaar zónder blad. Het is een sport geworden om het eerste blaadje van de bonte esdoorn te zien verschijnen.

Een eindje verderop komt regelmatig een man, die een ander soort relatie met een boom onderhoudt. Met een gestrekte arm, zijn hand tegen de stam van de boom geleund staat hij daar zo’n tien minuten. Wat zouden ze uitwisselen?

Bij de opticien word ik geconfronteerd met vragen. Wat ziet u beter: dit of dit? Ziet u het cijfer beter in het rood of in het groen? Is dit scherper? Ik moet kiezen!

Vraag je een kind van een jaar of drie iets, dan is de kans groot dat alle vragen steevast ontkennend beantwoord worden. Dit is een tijdelijke periode van NEE op alles. Er is nog geen sprake van een weloverwogen keuze.

Wat zullen we vanavond eten? Ik loop over de markt en zie verse raapsteeltjes liggen. Weg keuzestress!

Het doel van reclame is dat je aandacht voor een product gewekt wordt.

Deze reclame voor kousen valt inderdaad op. De vraag is: waarom zie ik nu dat er iets niet klopt?

Kan iemand zo staan met de voeten in tegengestelde richting? Of zijn het twee personen die hun rechtervoet naast elkaar plaatsen? Het naadje aan de binnenkant van die ene schoen geeft de bevestiging dat je naar twee rechtervoeten kijkt…